Me and Orson Welles: het verhaal achter het theater

De 17-jarige Richard droomt van een artiestenleven en krijgt na wat bluffen een rol in Julius Caesar op Broadway. De regie ligt in handen van de briljante theater-, radio- (en later film-) maker Orson Welles (War of the Worlds, Citizen Kane) die met dit stuk op het maak- of breekpunt van zijn carrière staat. Maar een rol in een werk van Welles betekent veel van jezelf opgeven.

Richard wordt ingewerkt door de mooie maar vooral ambitieuze Sonja (Claire Danes), op wie alle acteurs een oogje hebben, inclusief hijzelf. Richard geniet van het theaterleven, de sensatie en alles wat daarbij hoort. Welles is echter veeleisend, chaotisch en een arrogante leider. Gelukkig kan Richard het goed met Sonja vinden, en zij schijnbaar ook met hem. Nadat zij samen het bed delen, denkt de naïeve Richard dat niemand hem deze droom meer kan afpakken. Maar als de ambitieuze Sonja de nacht voor de première met Welles mee naar huis gaat is zijn hart gebroken. Richard moet beslissen of het leven van een acteur dit wel waard is.

Wervelwind
De week voor de première lijkt voor Richard als een fantastische maar tumultueuze wervelwind voorbij te gaan, en sommige delen van deze film ook. Zo krijgt Richard al de rol van Lucius aangeboden wanneer de kijker zich er nog niet eens van bewust is dat dit zijn droom is. En dat het echt zó simpel is om een rol te krijgen in een Broadway stuk, dat zouden alle werkzoekende acteurs eens moeten weten.

Genie
Tieneridool Zac Efron (beter bekend van High School Musical) probeerde met deze film het respect van de critici te winnen, wat hem aardig is gelukt. Door deze rol wordt hij nu meer serieus genomen als acteur. Toch is zijn acteerwerk nog niet bepaald overdonderend. Hoewel er een glimpje van goed, ontroerend acteerwerk aanwezig is, is zijn rol voor het merendeel niet erg uitdagend. Zijn echte kwaliteiten komen met deze film nog niet naar boven.
Voor de rol van Welles ontdekte regisseur Richard Linklater (The School of Rock) Christian McKay in een minder bekend theaterstuk, waar hij ook de rol van Welles op zich nam. En hoewel het een gok was om een onbekende acteur de rol van Welles te laten vertolken, had Linklater geen betere acteur kunnen uitkiezen. Met McKay leek Welles even herboren te zijn, inclusief al zijn arrogante en geniale trekjes.

Een kijkje achter de schermen
De verschillende relaties tussen de acteurs en hun lijdensweg onder de regie van Welles boeien. Het maakt dat je je gaat afvragen hoe briljant Orson Welles niet moet zijn geweest als zijn acteurs zoveel van hem pikten. Met een hecht theatergezelschap dat op een komische wijze met verschillende situaties omgaat, geeft regisseur Linklater de kijker een goed beeld van wat er gaande is achter de toneelschermen. Mooie close-ups, goed camerawerk met een vooroorlogse sfeer en komische humor maken van Me and Orson Welles een genot om naar te kijken.

Gepubliceerd op: CultuurBewust.nl